google'a ilk cemre düştü yazınca çıkan resim. seviyorum bu cemre hadisesini. sanki şu sıkıcı hayatlarımız yok da çok fantastikli bir dünyada yaşıyoruz, sanki burası Anadolu değil de orta dünya, gibi. cemre böyle bir ateş topu halinde havaya düşüyor, bütün dinazorumsu kuşlar kaçışıyor, orglar böğürüyor gibi sanıp bir an çok mutlu gibi oluyorum. tabi sonra 112'de olduğumu ve okula geçtiğimi fark ediyorum. camdan gördüğüm dünya ise şu;
evet otobüsün camından baktığımda 5 yıl öncesini görebiliyorum.. şaka lan göremiyorum aslında. ne sıradan bir hayatım varmış iyice fark ettim şu an. en azından bir vosvos karavanım olaydı bari lan, hem içinde yaşar, hem bizzat kendi evimle her yeri gezer, hem de vosvosla köftecilik işine girerdim. kötü mü olurdu?
neyse, bu yazının amacı, alttaki yazıya hüzünlenen arkadaşlarım biraz olsun gülsün, üzülmesin istememdir. üzülmeyin lan, aşık olmak üzülesice bir durum değil! ahaha bakın ben nasıl da gülüyorum: :)
24 Şubat 2011, 19.19
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder